เปรี้ยวปนYไปกับนายKUNDARAH

ฮานางาตะ ขุนศึกแห่งเคียวจิน

posted on 13 Nov 2009 00:30 by kundarah in CARTOON

หึหึหึหึ

ปัจจุบันนี้คิดว่าจะว่างแล้วนา....

สุดท้ายทั้งเรื่องงาน ทั้งเรื่องเรียนก็วนเวียนถามหา....

อีกตามเคย- -

กลับมาอับแล้วก็จริงแต่ก็ไม่บ่อยเหมือนแต่ก่อน

เวลาว่างเริ่มไม่มี...ชีวิตเริ่มก้าวสู่วัยผู้ใหญ่

(จริงๆนานแล้วแหละ)

เริ่มได้จับสิ่งบันเทิงน้อยลง...มุขมันก็เลยน้อยลง

แถมยังห่างหายไปนานจะอับอะไรทีก็คิดไม่ออก= ='

วันนี้ว่างเลยถือโอกาสเข้าคลังข้อมูล

เพื่อหาไอเดียคืนวงการ

.......

พูดไห้มันยืดยานเหมือนมีสาระ

แต่จริงๆก็แค่เข้าร้านเช่าการ์ตูน

ไปหาการ์ตูนอ่านละฟะตรู555+

แล้วไปเจอเรื่องนึงรู้สึกถูกโฉลกอย่างบอกไม่ถูก

เลยหยิบมาอ่าน...

เปิดไปเปิดมาเหมือนอย่างที่คิดจริงๆ

การ์ตูนเบสบอลอีกจนได้!!!!!!!

ชาติที่แล้วตรูไปทำอะไร

กับไอ้กีฬาประเภทนี้ไว้รึเปล่าหว่า

อะไรๆที่ชอบรู้สึกว่า

จะเกี่ยวกับเบสบอลไปซะหมด!!

(ถ้าไครอ่านบลอคเอี่ยวมาจะรู้)

เข้าเรื่องไม่อ้อมค้อมแหละ

ไปเจอการ์ตูนถูกใจอีกเรื่องนึง

ซึ่งน่าจะออกมานานแล้วอะนะ

แต่ยุ่งยาวเลยไม่ได้มีเวลาอ่านซะที

จนวันนี้เลยเอามาคุยกัน

เครดิทรูปจาก www.siambookinter.com

ฮานางาตะ ขุนศึกแห่งเคียวจิน

Shinyaku kyojin no hoshi hanagata

เจออยู่ในหมวดของของค่ายวิบูลย์กิจ

กำลังหาการ์ตูนอ่าน

แล้วนิ้วมันก็พาลหยิบขึ้นมาแบบงงๆ...

รูปปกเล่มแรกแน่นอนว่าต้องลงพระเอกอยู่แล้ว

แต่เอ้ะ...มันถือไม้เบสบอลนี่หว่า

แล้วเลื่อนลงมาอ่านชื่อเรื่องครั้งแรก....

สิ่งที่ผลุดขึ้นมาในใจ....

หาได้คิดว่ามันคือการ์ตูนกีฬาแต่อย่างใด

.....

....การ์ตูนนักเลงรึเปล่าฟะ

ทำไมพระเอกหน้าหวานแท้

...จะการ์ตูนสงครามย้อนยุค

ก็ไม่น่าจะไช่

เลยลองเปิดผ่านๆถึงได้รู้....

เซนส์ตรูเอาอีกจนได้...

การ์ตูนเบสบอล(ตามเคย)

แล้วพอเอากลับมาอ่าน

แบบว่า....

โคตรได้ใจ!!!

เหมือนสิงโตที่ไม่ได้ล่าเหยื่อมานาน

เจอกวางหนุ่มนอนหอบหายใจวิ่งไม่ไหว

สัญชาติญาณนักล่าที่หายไปนาน

เริ่มสูบฉีดอีกครั้ง!!!!

มุขเริ่มมา ไอเดียเริ่มเกิด

จึงกลับมาอับบลอคได้ในที่สุด

55555555+

หลายคนคิดว่า....ไอ้นี่มันบ้าป่าววะ

หาแรงบันดาลใจจากการ์ตูน

แล้วมันจะอะไรนักหนา

กับอีแค่การ์ตูนกีฬา....

อิเอี่ยวขอบอกเลยว่า

ไอ้การ์ตูนแบบนี้ละหนา

สะท้อนความรู้สึกออกมาได้ใจสุดทรีน~

มิตรภาพของลูกผู้ชาย(?)

ที่ฟันฝ่าไปด้วยกัน(?)

เพื่อจุดมุ่งหมายเดียวกัน(?)

กรูเลยจับจิ้นซะเลย

!!!!!!

จริงๆอิเอี่ยวไม่ได้เป็น

คนประเภทหื่นอะไรมากมาย(มั้ง)

แต่เห็นมิตรภาพที่ชวนจิ้นYแล้ว

มีความสุขวะ!!!

พูดถึงการ์ตูนYแล้วย้อนนึกถึง

ตอนประชุมงานขายที่สยามอินเตอร์

พี่วิชัย(บ.ก.การ์ตูน)

ยังแอบบอกมาเลยว่า

ยุคนี้การ์ตูนYมาแรง

แล้วสยามจะพลาดได้อย่างไร

55555555555555+

(ล่าสุดลิขสิทธิ์เฮตาเลียก็เสร็จสยามไปอีกราย)

พอๆเริ่มออกนอกเรื่องกลับมาว่า

เรื่องเดิมกันต่อ

ปกเล่มสาม

หน้าปกเป็นคุณสามีปากร้ายแอบซึน

เรื่องนี้อิเอี่ยวชอบอะ

ถึงจะพึ่งอ่านไปแค่เล่มหนึ่งก็ตาม

แต่มันสะท้อนอารมห์ออกมาได้ดีมาก

ความหมายก็ดี T^T

(อย่าคิดว่าฉันอ่านเพื่อจิ้นYเป็นอย่างเดวนะพี่น้อง!!!)

-------------------------------------------

เรื่องย่อแบบสมจริง

ฮานางาตะ มิสึรุ พิชเชอร์ (คนขว้างลูก) อัจฉริยะแห่ง ลิตเติ้ลลีก เรียกว่าเป็นเอสแห่งลิตเติ้ลลีกเลยทีเดียว เกิดอาการบาดเจ็บ ที่กล้ามเนื้อ หัวไหล่ ไม่สามารถขว้างลูกเบสบอลได้อีก จนกว่ากล้ามเนื้อหัวไหล่จะหายดี เขาต้องย้ายมาที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งหลังจากที่จบชั้นประถมแล้ว และที่นี่เขาได้รู้จัก อามาโนะ หัวหน้าทีมเบสบอลโดยบังเอิญ ในขณะที่อามาโนะโดนเด็กของชมรมเบสบอลจอมเกเรซ้อมอยู่ ฮานางาตะ จึงเข้าไปห้าม ทำให้เขาต้องไปท้าแข่งกับพวกชมรมเบสบอลที่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นแหล่งรวมของพวกจอมเกเรเหล่านี้ โดยมี คุโรซาว่า พิชเชอร์มือหนึ่งของทีมเบสบอลแห่งนี้เป็นหัวโจก การแข่งขันในครั้งนี้ทำให้ฮานางาตะ รู้ว่าอาการบาดเจ็บที่หัวไหล่ทำให้เขาไม่สามารถ ขว้างลูกเบสบอลได้อีก พร้อมกับคำสบประมาทของคุโรซาว่า ว่า "พิชเชอร์ที่ไม่สามารถยืนอยู่บนเมานด์ได้น่ะ สำหรับเบสบอลแล้ว มันก็เป็น คนไร้ค่าเท่านั้น" ฮานางาตะ มิสึรุ ที่กำลังจะสิ้นหวังกับกีฬาเบสบอลอยู่นั้น ได้กลับฮึดสู้ขึ้นมาอีก ด้วยการจับไม้เบสบอล และท้าคุโรซาว่าอีกครั้ง เพื่อแสดงให้เห็นว่าแม้เขาจะไม่สามารถขว้างลูกได้ในตอนนี้ แต่เขาก็สามารถตีลูกได้ การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฮานางาตะ จะต้องเลิกเล่นเบสบอลไปเลยหรือไม่ หรือว่าพิชเชอร์มือหนึ่งของโรงเรียนแห่งนี้จะมาแพ้ ฮานางาตะ ซึ่งหัวไหล่เจ็บ

Credit : www.vibulkij.com

-------------------------------------------

เรื่องย่อตามไสตล์อิเอี่ยว(สั้นๆ)

พระเอกหนุ่มร่างเคะอดีตเอสชื่อดัง

ฝืนร่างกายจนเกินไปทำไห้หัวไหล่พัง

ทำไห้เสียความสามารถในการขว้างลูก

ต้องมาขึ้นม.ต้นที่โรงเรียนโนเนม

ซึ่งมีชมรมเบสบอลอันเละเทะอยู่

พระเอกจอมจริงจัง(แต่ไซส์ไม่ไห้ตัวเท่าลูกหมา)

ต้องมาถูก

เสะหนุ่มซาดิสท์ร่างใหญ่แอบซึน

ดูถูกอย่างเสียหมา