มะวานแอบไปลอยกระทงมาอิอิ
ไม่ได้ไปไกลหลอก
ที่exteenนี่แหละ
ไส่คำอวยพรนี้ไปดับกระทง
ขอไห้มีความสุขนะครับ!!
------------------
หายไปนานนนนนนนนนน
คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง
ขอหอมแก้มคนละด้วบซิ!!
ชื่นจายยยยยย
ขออภัยที่หายไปนานกั้บ
วันนี้กลับมาแว้ววว
งั้นขอลงเอนทรี่ไหม่ซะเลย
พอดีวันนี้ตรงกับช่วง
ตอนไหม่ออกพอดี
จะรอช้าอยู่ไย!!!
จัดไป!!
171เต็มๆจ้า~
------------------------
ตูม!!!!เสียงดังสนั่นดังขึ้นมา
ถึงห้องฝึกของยามาโมโตะ
ด้วยความสงสัยจึงไปดู....
กลับพบ....สิ่งที่คาดไม่ถึง!!
เสียงนึงแว่วออกมา....
คือเจ้าของรอยบนกำแพง
(ยังไม่ตายอีกเรอะ!!....-*-)
ไม้ตายไหม่ยังยากจะควบคุม
พลัง2ทางไห้สมดุลกันได้
ก็เลยกระเด็นไปกระแทกกำแพง....
แล้วก็หมดแรงหลับไป....-*-
(ขนาดนั้นแค่เหนื่อยจนหลับเรอะ!!)
รีบอร์นก็ยังคงห่วงถึงพลัง
ที่ควบคุมยากอย่างเวอชั่นVR
ตัดไปอีกด้าน....
เรียวเฮกำลังเขม่นกับฮิบาริ
เรียวเฮกับฮิบาริกำลังจะซัดกันด้วย
เหตุผลที่ค่อนข้างจะเรียกได้ว่า....
"ไร้สาระ-*-"
คุซาคาเบะก็พยายามห้ามว่า
ผู้พิทักษ์ไม่ควรสู้กันเองโดยไร้เหตุผล
แตฮิบาริก็ไม่สนพูดกลับไปลอยๆว่า
"อะไรคือเหตุไร้สาระ?"
[ที่ฮิบาริหมายถึงคือเพราะเรียวเฮ
เข้ามาไนห้องเองแต่เด็กๆไม่เข้ามา]
ฮิบาริบอกว่าไม่อยากไห้เรียวเฮ
เข้ามาไนห้องนี้...เพราะเรียวเฮ
"เป็นพวกต่ำชั้นกว่า"(โหแรงนะเนี่ย-*-)
เรียวเฮได้ยินก็ยิ่งคลั่ง(-*-ไอ้นี่ก็....)
คุซาคาเบะรู้ว่าไงก็ห้ามไมได้แล้ว
เลยขอตัวออกไปเล่นกับเด็กๆ
ที่ฐานลับส่วนอื่น....
(ประมาณปล่อยไห้มันกัดกันไป
เดี๋ยวเหนื่อยก็เลิกเอง-*-)
แล้วก็เห็นตุ้กตาของอี้ผิง
อี้ผิงก็บอกว่านี่เป็น
ตุ้กตาอาจารณ์ของเธอ...
[สังเหตุจากไนรูปคือค่อนข้าง
เหมือนฮิบาริ...แถมด้วยรูปร่าง
และมีจุกนมที่หน้าอกแบบนี้คง
เกี่ยวกับอัลโกบาเลโน่แน่ๆ]
ทำไห้คุซาคาเบะเริ่มสงสัย
ทางด้านห้องพยาบาล...
เบียงกี้และฟูตะเฝ้าดูอาการของโคลม
แต่โคลมที่หลับอยู่เริ่มตกสู่
การเดินทางไนโลกของกระแสจิต
เสียงนึงเรียกเธอไป.....
เสียงนี้ไม่ผิดแน่...เสียงของ
ท่านมุคุโร่....
เดินตามเสียงไป....
ลึกเข้าสู่ที่ๆไม่รู้จัก.....
ลึกเข้าไปสู่ที่รกร้าง......
ตามเสียงที่แผ่วเบาไป
ไนที่สุดก็พบ....
กระแสหมอกที่ลอยต่ำลงมา...
กระแสจิต...ของมุคุโร่
กระแสจิตที่อ่อนแรง...
กระแสหมอกที่เบาบางแทบสลาย
ดิ้นรนไช้พลังที่เหลือ...นำเธอไป..
สายหมอกค่อยๆลอยหายเข้าไป
ไนสิ่งนึง.........
ที่อยู่ต่อหน้าเธอ
สิ่งที่อยู่ต่อหน้าเธอ....
และที่สายหมอกที่ลอยหายเข้าไป
ค่อยๆรวมตัวประกอบเข้าด้วยกัน
ทีละชิ้น....ทีละชิ้น...
จนกลายเป็น
เครื่องจักรปริศนาขนาดยักษ์!!!
เปิดออก...อย่างช้าๆ...
ประตูของเครื่องจักรนั้น
เปิดขึ้นมา.....
ต่อหน้าโคลมผู้งุนงง....
เธอรู้เพียงสิ่งเดียว....
ท่านมุคุโร่ของเธอ
อยู่ไนนั้น...
และสิ่งที่ปรากฎต่อสายตาเธอ...
เอื้อมมือพยายามไขว่คว้าเข้าหา...
และไนตอนนั้นเอง....
"กลับไป!!!!"
โคลมถูกปัดอย่างแรงจนล้ม
ชายที่ปัดโคลม....กลับเป็น
เด็ก....วัยเท่าๆเธอ..หรือ?
แต่เมื่อมองอีกที.....
ร่างนั้นกลับกลายเป็นร่างของ
ผู้ไหญ่ไปแล้ว....
อิริเอะ โชอิจิ
หนึ่งไนระดับA+ของมิลฟีโอเร่
แต่...ไม่ไช่เพียงโคลม
ที่เข้าถึงนิมิตของจิตนี้
สึนะก็สะดุ้งจากการหลับ
ไนจังหวะเดียวกันนั้นเอง..
ตื่นมาพบตัวเองนอนอยู่คนเดียวไนห้องฝึก
กับโน้ทที่รีบอร์นเขียนเอาไว้
ว่าจะไปดูโกคุเทระต่อ
สึนะจึงตามไปสมทบ....
ด้วยความเป็นห่วงสึนะจึงรีบตามมา
แล้วก็พบยามะกับรีบอร์นกำลัง
แอบดูเข้าไปไนห้องที่
โกคุเทระกำลังฝึกอยู่...
สัญลักษณ์มือจากยามะที่เห็นสึนะ
"หลบไปๆๆๆๆ"
แต่สึนะก็ยังไม่เข้าใจ
ไนขณะที่
บรรยากาศรอบตัวบิดเบี้ยว
(เหมือนกับมีแก็ซไหล)
ยามะและรีบอร์นที่วิ่ง
มากระโดดไส่พาสึนะหลบ
(รีบอร์นมันกระโดดถีบหัวมากกว่า)
แล้วไนตอนนั้น....
แสงสว่างวาบก็เกิดขึ้น
หลังจากนั้นก็ เกิดระเบิดขึ้น
อย่างรุนแรงไนทันที!!!
จากภายไนห้องฝึก
สึนะหลบได้แบบเฉียดฉิว
เพราะพวกยามะช่วยไว้ทัน...
และไนม่านควันมีเงาชายคนนึง
พร้อมมีวัตถุหลายอย่างที่
พุ่งกลับไปหากล่องเจ้าของ
ซึ่งเยอะมาก.....
ตามมาด้วยเสียงพูดที่คุ้นเคย
ว่าผ่านการทดสอบแล้ว
(Systemma-CA)
สัตว์ปริศนาแววตาดุร้ายเกาะอยู่
บนหัวของโกคุเทระ ฮายาโตะซึ่ง
เป็นคนก่อระเบิดครั้งไหญ่เมื่อกี้นั่นเอง
พร้อมกับกล่องจำนวนมากที่เบียงกี้
ไห้เอาไว้ก่อนเริ่มฝึกนั้นถูกนำมา
พกติดตัวแล้ว....
(โกคุไส่แว่นด้วย*0*แต่แตกและ)
-----------------------------------
จบแล้วนะครับ!!!
ไนที่สุดผู้พิทักษ์อีกคนก็ฝึกสำเร็จแล้ว
เหลือเพียงยามะกับสึนะเท่านั้น
(นับแรมโบ้ด้วยดีมะนี่-*-)
ส่วนไอ้สองตัวนั้นตอนหน้า
หวังว่ามันจะกัดกันเสร็จซะที-*-
ไอ้แสงอรุณสุดหูรูด
กับเมฆบ้าเลือด....
ระยะนี้ไม่รู้คิดเองไหม
ยามะชักจะกอดชักจะ
โอบสึนะบ่อยขึ้นแฮะ= ="
เรียวเฮจารณ์แกก็ส่งไป
ไห้คนจิ้นกับฮิบะต่อ....
แล้วคาแรคเตอร์แบบตัวรอง
อย่างคุซาคาเบะกับลันเซียนี่
รักเด็กทุกคนเลยแฮะอิอิ
โคลมก็มีบทไห้ร้องไห้
แถมยังเจ็บตัวอีกแล้ว-*-
น่าสงสารจริงๆ= ='
----------------
เรื่องจะเป็นไงอีกนั้น
อย่าลืมติดตามตอนต่อไป
----------------------
ตอนนี้ผมอยู่ระยองงิ
กลับบ้าน(อีกแล้ว)>__<
มะมีตังอยู่กรุงเทพงิ
ที่นี้มากี่ทีก็หนาว...
กว่ากรุงเทพเยอะเลย
ไม่อยากกลับเลย
อยู่บ้านเล่นคอมพ์ฟรีด้วย
แต่ก็ต้องกลับไปเรียน = ="
พรุ่งนี้ก็ต้องกลับแล้วซิกๆๆๆ
แง้........
-----------------------
คืนนี้หลายๆคนคงจะไป
ลอยกระทงกันไช่มะครับ^^
เดินทางระวังๆน้า~
ขอไห้คำอวยพรของทุกคน
เป็นจริงนะครับ!!!
เดินทางโดยสวัดดิภาพ
สนุกกับเทศการนี้เยอะๆ
และเหนือสิ่งอื่นได!!!
ขอไห้.....
อะไรดี...หว่า...
งั้นขอไห้....
หนุกหนานละกัน!!
งั้นผมขอตัวก่อน
ผมคงไมได้ไปเหะๆ
พ่อก็ต้องไปช่วยงานของโรงเรียน
(เป็นอาจาร์ณ)
แม่ก็คงยุ่งๆขายของอิอิ
งั้นผมขออยู่บ้านละกัน
เที่ยวงานหนุกไหมไงก็
อย่าลืมแวะมาเล่าสู่กันฟัง
ด้วยนะจ้ะ
บายๆๆๆ
ไปละจ้าโชคดี
-------------------------
edit @ 24 Nov 2007 17:36:20 by KUNDARAH
กะ...แกคิดจะกำจัดโคลมแล้วอ้างว่าทำไปโดยหน้าที่ เพื่อสบโอกาสคว้าสับประรด
