ลาก่อนชินจัง
posted on 23 Sep 2009 12:14 by kundarah in CARTOONจริงๆว่าจะอับเรื่องนี้ตั้งแต่วันจันทร์แล้ว
แต่อยากไห้หลายคนได้เห็นข่าวกันก่อน
ซี่งวันนี้คงถีงเวลาซะที
ทั้งที่อยากไห้เป็นแค่ฝันร้าย
ผมก็ขอไว้อาลัย
แด่คนสำคัญคนหนี่ง
ด้วยประโยคที่เรียบง่าย....
ลาก่อน....
ชินจัง
หลายคนคงจะได้ข่าวกันแล้ว
ถีงการเสียชีวิตอย่างไม่คาดฝันของ
อาจารย์ โยชิโตะ อุซุอิ
เจ้าของผลงานเครยอนชินจัง
หรือชื่อไทยก็คือ ชินจังจอมแก่น
การ์ตูนชื่อดังที่ได้รับการแปลหลายภาษาทั่วโลก
ซี่งหลายคนน่าจะเคยผ่านตากันมาทั้งนั้น
กับมุขกวนๆและความป่วนที่ไม่มีไครเหมือน
สร้างเสียงหัวเราะและความสุขไห้หลายๆคน
แม้ผู้ใหญ่หลายท่านจะมองว่าลามกจนเกินงาม
แต่สำหรับผม การ์ตูนเรื่องนี้ถือเป็นสิ่งสำคัญกับผมมากๆ
เป็นหนี่งในการ์ตูนเล่มแรกๆ
ที่เรียกเสียงหัวเราะจากผมได้
เป็นกำลังใจ เป็นเพื่อนยามเหงา
ในวัยเด็กผมซี่งเป็นเด็กต่างจังหวัด
มีความบันเทิงไม่กี่อย่างที่จะเสาะหาได้
แล้วยิ่งผมสมัยนั้นเป็นคนเก็บตัว
เพื่อนเล่นก็ไม่ค่อยมี
ไอ้จะไปเที่ยวก็สูบบุหรี่กินเหล้าเที่ยวบาร์
ประสาวัยรุ่นแบบเพื่อนๆเค้าก็ไม่ใช่สไตล์ผม
(เด็กจังหวัดผมเป็นแบบนี้100ละ80สมัยนั้น)
ถีงเค้าจะว่าการทำแบบนั้นเป็นการเข้าสังคม
แต่ผมไม่ชอบอะ...และไม่สนใจไคร
เป็นลูกอาจารย์จะทำอะไรต้องคิดไห้ดี
(ไม่ต้องหมันไส้ ไม่ใช่เด็กดีอะไรร้อก กลัวโดนพ่อเตะ)
การได้อ่านการ์ตูนจีงเป็นความสุขยจำนวนน้อยที่มี
และเล่มโปรดอันดับหนี่งตอนนั้นก็คือชินจังนี่เอง
ชินจังก็เป็นเหมือนเพื่อนคนนีงที่สอนอะไรผมหลายอย่าง
ทั้งแง่คิด คติเตือนใจ
ซี่งผู้ใหญ่หลายคนไม่เคยมองเห็น
ภายนอกที่ดูเหมือนการ์ตูนตลกลามกแก่แดด
ที่ผู้ใหญ่หลายคนแอนตี้กีดกันลูกหลานนั้น
มันมีอะไรซ่อนไว้มากกว่าที่คิด
การ์ตูนที่อ่านด้วยใจเปิดกว้าง
มีคุณค่าไม่แพ้ผลงานศิลปะสูงค่าใดๆ
ต่อไห้เป็นแค่เส้นขีดๆแต่มันก็ออกมาจากใจ
และผู้ชมก็ต้องรับด้วยใจ
ปิกัซโซ่จีงกลายเป็นยอดศิลปิน
ทั้งสาระและความสุขที่เคยมอบไห้
ขอขอบคุณ....
ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา.....
และตลอดไป.....
จากใจของแฟนผลงานคนหนี่ง
นาย.วิธิวัตร เกียรติโกวิทสกุล
[KUNDARAH]
---------------------------------
การออกท่องเที่ยวนำมาซี่งข่าวร้าย
ร่างของอาจารย์ร่วงหล่นจาก
หน้าผาโตโมอิวะในเขตกุนมะ
ติดกับไซตามะบ้านเกิดอาจารย์
(ไซตามะ = บ้านเกิดชินจังด้วย)
(กุนมะ=จังหวัดบ้านเกิดของมิฮาชิ)
จนกระดูกหักหลายจุดขยับตัวไม่ได้
การค้นหาตัวก็ไม่เป็นที่คืบหน้า
จนสุดท้ายก็สายไป
กว่าจะพบร่างไร้วิญญาณ
ของอาจารย์ก็นอนหลับไหล
อยู่ภายไต้กองหิมะก้นเหว
ชั่วนิรันดิ์ไปซะแล้ว
-----------------------------------
การ์ตูนเรื่องนี้จะอยู่ในใจผม
และแฟนๆท่านอื่นๆตลอดไป
แม้จะมีหรือไม่มีลูกศิษย์สืบสานต่อไป
จะสนุกเหมือนเก่าหรือไม่
ผมก็จะเฝ้าติดตามจนถีงบทสุดท้าย
ขอไห้อาจารย์หลับไห้สบาย
ตลอดมาขอขอบคุณ
สำหรับความสุขที่มอบไห้
.....ไม่มีวันลืม
รอยยิ้มนั้นจะค้างอยู่ภายในใจ
ตำนานแห่งเสียงหัวเราะและความสดใส
ตลอดกาล
ED อันอบอุ่นของตระกูลโนะฮาร่า

อร๊ายย เสียใจจังเลย
จะจดจำการ์ตูนเรื่องนี้ตลอดไปเลยยยย
#1 By BlackcatZerin on 2009-09-23 13:21